HEL EN VERDOEMENIS/ NU WIJ NOG/ BNG ERFGOEDPRIJS 2016

| jaar 3 | nummer 98 |

| 19-03-2016 | 21.00 uur |


 

| HEL EN VERDOEMENIS |   

 

hel

Hel – Hieronymus Bosch (1450-1516), Hermitage St. Petersburg

Ik stam nog uit een tijd waarin een supermarkt gewoon kruidenier heette en De Gruyter samen met Albert Hein en de Spar en Simon de Wit de markt beheersten en kinderen nog geïndoctrineerd konden worden met een slagzin als het “snoepje van de week” (van Simon de Wit). Toen de toetjes keuzestress nog beperkt was tot yoghurt of vla, waarbij de zure yoghurt verzacht kon worden met één paplepel suiker die knisperde tussen de tanden. Maar aan die paplepel zat het trauma van de winter. Als ‘bleekneusje’ kreeg ik iedere dag met diezelfde paplepel een hap levertraan met daarna met die zelfde paplepel een hap knisperende suiker.

Waarom deze ontboezemingen? Omdat ik nu eenmaal oud ben en bij de behandeling van veel voorstellen in de gemeenteraad terugdenk aan de leermomenten van eerdere ervaringen. Zo lees ik de “Detailhandelsstructuurvisie Bergen op Zoom” van Bureau DTNP met geheel andere ogen dan de meeste van mijn collega’s. Toen ik in 1986 raadslid werd, waren termen als ‘integraal denken’ nog niet uitgevonden. Maar toen was de gedachte dat een supermarkt, bedoeld voor de dagelijkse boodschappen, nooit meer dan 500 meter weg moest zijn. Het argument was dat met name ouderen (bleekneusjes vanwege het binnenzitten) verleid moesten worden zelf de boodschappen te blijven doen. Dan kwamen ze ook eens buiten. Bleven de benen zolang mogelijk stramheden bespaard en konden ze nog eens praten met de meisjes van de kassa. Dat was de tijd dat iedere wijk vanzelfsprekend een winkelcentrum kreeg met een supermarkt. De dagelijkse boodschappen waren in de praktijk heel integraal verbonden met het sociaal activeren van de oudjes. Nu anno 2016 (en het lijkt dat het woord integraalbeleid uit de mond van iedere politicus komt) is plotseling die pakweg 500 meter niet meer aan de orde. Het moet en zal doelmatiger! Voor mij is het duidelijk die wijksupermarkten moeten blijven. Dat zijn de voorzieningen die een wijk en de daar levende ouderen nodig hebben. De supermarkt als ontmoetingsplek en de route er naar toe als rollatorbaan en roddelroute.

In mijn dromen leg ik de raadsvoorstellen wel eens voor aan rechters (goden) uit vervlogen tijden. Ook deze raadsmededeling heb ik aan hun meervoudige Kamer voorgelegd. Deze vijf duo’s (Iustitia en Chendursanga, Anbay en Haukim, Yama en Gao Yao, Eunomia en Dikè en tenslotte Maät en Marduk) kwamen in mijn droom tot een keihard oordeel. Raadsleden die oudjes veroordelen tot bleekneusjes en hen zwijgend thuis laten zitten verdienen: ‘hel en verdoemenis’!

Louis van der Kallen

 


 

| BNG ERFGOEDPRIJS 2016 |  

 

draakstekenAls winnaar van de erfgoedprijs 2014 mocht Bergen op Zoom de gastheer zijn van de prijsuitreiking van de erfgoedprijs 2016. Ter gelegenheid van de uitreiking werd er in de Maagd op 17 maart een symposium georganiseerd met de titel “Levendige binnenstad? Leegstand als kans!”. De sprekers waren lector Cees-Jan Pen, gedeputeerde van Noord-Brabant Henri Swinkels en Arno Boon van BOEi.

De zaken die mij opvielen waren:

  • “De markt is niet instaat te verduurzamen” en “de binnenstad heeft een overheid nodig” (Cees-Jan Pen).
  • Pen voorzag de ontwikkeling van binnensteden tot woon/zorg-gebieden en tot de ‘campus van de toekomst’. Toch wel opmerkelijk als we ons realiseren dat Huize Sint Catharina recent gesloten is.
  • Swinkels gaf aan met betrekking tot het Brabants erfgoed dat de provincie dit erfgoed in vier verhaal lijnen (religieus erfgoed, bevochten erfgoed, bestuurlijk erfgoed en innovatief erfgoed) verhalen laat vertellen.
  • De in mijn ogen meest aansprekende opmerking was, dat als je de toekomstmogelijkheden van een gebouwd erfgoed wilt onderzoeken, dit feitelijk heel simpel en voor weinig kosten kan: ‘zet voor weinig huur de deuren open en kijk wie er aan de slag wilt’. Dat lijkt mij nu iets voor Huize Sint Catharina en het V&D gebouw. Zullen we dat de eigenaren even laten weten?

Er waren 19 inzendingen waarvan er vijf (Arnhem, Beesel, Haarlemmermeer, Heerlen en Tiel) werden genomineerd. Tot mijn grote vreugde werd Beesel, het Drakendorp, de winnaar. Hierbij werd niet alleen het gebouwd erfgoed beschouwd, maar ook het immaterieel erfgoed, zoals het schouwspel van Sint Joris en de Draak dat vanaf 1736 eens in de zeven jaren wordt opgevoerd en waaraan 400 van de 2500 inwoners als acteur mee doen plus nog eens 200 vrijwilligers. Eindelijk een dorp in plaats van een stad. Als doekje voor het bloeden kreeg Heerlen een eervolle vermelding.

Mocht de lezer interesse hebben in het Draaksteken: van 12 tot 19 augustus is het dit jaar weer zover. Om er zin in te krijgen kijk eens naar dit Youtube filmpje en de website www.draaksteken.nl

Louis van der Kallen

 


 

| NU WIJ NOG |  

 

geveltuinIn onze nieuwsbrief van 7 februari schreef ik over het geveltuintjes initiatief van de gemeente Tilburg. Goed voorbeeld doet goed volgen! Waalwijk begint een proef met geveltuinen in drie straten in Sprang-Capelle. Deze zijn uitgekozen omdat de weg er op dit moment onder handen wordt genomen. Behalve de Kerkstraat zijn dat de Oudestraat en Torenstraat. De gemeente betaalt de aanleg van het ondergrondse gedeelte van de tuintjes, voor de beplanting zijn de inwoners zelf verantwoordelijk. Alleen huizen zonder voortuin waarbij de stoep tot aan de voorgevel komt, kunnen aanspraak maken op een geveltuin. Er zijn spelregels: er moet een vrije doorgang van minimaal 1,5 meter overblijven op de stoep. Bomen en brede struiken zijn niet toegestaan en overhangende takken mogen geen overlast veroorzaken. Ik blijf hopen op een dergelijk initiatief in de gemeente Bergen op Zoom. Wat ik dan wel hoop is dat voor de binnenstad, met zijn beperkte stoepen, de 1,5 meternorm wat minder kan zijn.

Behalve dat bewoners meer kleur ongetwijfeld toe zullen juichen, hebben de geveltuintjes meer voordelen. In een groene straat loopt de temperatuur op hete zomerdagen minder hoog op dan in een stenen straat met weinig planten of bomen. En, misschien belangrijker, bij noodweer kan in een geveltuin meer water in de grond zakken. Daardoor is er minder kans dat het riool overbelast raakt. Geen overbodige luxe: de laatste jaren krijgen gemeenten meer en meer met extreme wateroverlast door onweersbuien te maken.

Louis van der Kallen

 


 

| BEANTWOORDE BRIEVEN |

 

25-01
BERGEN OP ZOOM VESTINGSTAD, OFTEWEL ONDERGRONDS GANGENSTELSEL HERONTDEKT, KENMERK PB/16002

ANTWOORD, KENMERK U16-002658


29-12
HUREN, KENMERK LVDK/15063

ANTWOORD, KENMERK U16-003495


18-12
FUNCTIE VAN DE BODE, KENMERK FELK/15061

ANTWOORD, KENMERK U16-003536


09-11
GROTE MARKT, KENMERK LVDK/15050

ANTWOORD, KENMERK U16-019687

 


Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *