DE HEILIGE SINT MAARTEN

 

   


| jaar 9 | nr. 289  | 10-03-2022 |

 

 

Het is 25 jaar geleden dat Halsteren de gemeente Bergen op Zoom politiek annexeerde. De gouden heilige Sint-Maarten uit het Halsterse gemeentewapen sneed een deel van zijn mantel af en gaf het aan de naakte (Bergse) wildeman die vroeg om een aalmoes. De heilige Sint-Maarten had beter moeten weten. De twee wildemannen bezijden het Bergse Wapenschild waren, behoudens wat omgording met loof om hun schaamte te bedekken, naakt. Dus armlastig.

De heilige ‘onbezonnen’ Sint-Maarten besefte niet dat met het afsnijden van zijn mantel ook hij het koud zou krijgen. Maar de heilige Sint-Maarten negeerde wel meer. Hij negeerde ook de drie Sint-Andrieskruisen in het Bergse Wapen. In de Germaanse symboliek verzinnebeeldde het schuinkruis een goddelijke kracht. Deze tekens werden door mensen gebruikt als bescherming tegen het kwade, boze geesten, demonen en onheil. In de heraldiek wordt dat kruis meestal omschreven als een sautoir. Het feit dat het in het Bergse wapenschild wordt omschreven als een Sint-Andrieskruis had bij de heilige Sint-Maarten een lichtje moeten doen gaan branden en het besef moeten doen opvlammen dat met die naakte pauper meer problemen zijn dan met een stukje van een mantel oplosbaar is.

Maar de Halsterse heilige Sint-Maarten kwam naar het traditioneel protestante Bergen het heilige dorpse roomse evangelie brengen. Geen stedelijke allures meer! Geen industrie- of havenillusies meer. Op wat mooie schijn na (Bergse Haven) voor een woonwijk. Er kon wel geleefd worden op de goddelijke voorzienigheid. Geld verdienen met werk (handel, industrie en havens) was overbodig dat kon ook elders!

De Halsterse politiek kwam, 25 jaar geleden, met een naamgenoot van de heilige. Een brave lieve man die van (vredes)duiven hield en kwam van het dorp in het dorp. De heilige Sint-Maarten in persoon.

Onderschatting en miskenning van de ware aard van Bergen op Zoom en overschatting van de eigen Halsterse heiligheid hebben de Bergse naakten geen warmte geboden en de groothartige te paard verheven Sint-Maarten geruïneerd. De beminnelijke Maarten gaat. Ik wens hem een lang en goed leven toe. Ook zonder de (heilige) Lepelstraatse Maarten zullen we de weg moeten vinden uit de armoede en de deels geestelijke politieke naaktheid. Nu is het aan de wijsheid van de kiezer.

   

Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.