ACHTERBLIJVENDE GRONDVERKOPEN/ RAADSPRAAT/ GEBIEDSONTWIKKELING/ ERGERNISSEN – 2

| jaar 5 | nummer 235 |

| 30-09-2018 | 10.00 uur |


 

| KAZERNEPLEIN EN DE NATUUR |  

 

(geluid aanzetten in video)

Louis van der Kallen van de BSD vertelt over het Kazerneplein in Bergen op Zoom en het omgaan met de natuur ter plaatse.

 


 

| ACHTERBLIJVENDE GRONDVERKOPEN |  

 

De Tweede Bestuurlijk voortgangsrapportage Stedelijke Ontwikkeling 2018 (situatie 1 juli 2018) laat zien dat de opbrengsten van de verkoop van gronden in Bergen op Zoom ten behoeve van woningbouw aanzienlijk achterblijven op de begroting. Dit geldt voor de ontwikkelingsplannen Markiezaten en ScheldeVesting.

In de auditcommissie heb ik hiervoor aandacht gevraagd en de accountant gevraagd de oorzaak ervan te onderzoeken. Bergen op Zoom verkoopt minder dan gedacht, terwijl elders in het land en de regio de grondverkopen voor woningbouw juist hoger zijn dan begroot en de grondprijzen daar vaak meer stijgen dan de inflatie. Een mogelijke oorzaak kunnen de bouwclaims zijn die de gemeente heeft verleend aan ontwikkelaars en bouwers zonder dat er in opgenomen is een (uiterste) afneemdatum. Het lijkt erop dat de partijen met bouwclaims de gemeente nu onder druk zetten om te komen tot prijsdalingen, alvorens de gronden af te nemen. Ze blijken vaak elders wel gronden te kopen en te bouwen. De verleende bouwclaimcontracten lijken juridisch op dit punt, voor de gemeente, niet de gewenste zekerheden te bieden. Hier zal nader onderzoek naar worden verricht. 

Louis van der Kallen    

 


 

| RAADSPRAAT |  

 

In de BSD nieuwsbrief van 3 juni 2018 schreef ik onder het kopje “onbegrijpelijkheden” over het feit dat Gertjan Huismans niet de fractievoorzitter werd van de VVD fractie. Ik schreef toen o.a. “Zijn fractievoorzitterschap vulde hij betrokken en creatief in. In de 32 jaar dat ik fractievoorzitters van de VVD in Bergen op Zoom mocht mee maken, stak hij met kop en schouders boven zijn voorgangers in die functie uit. Gertjan was als fractievoorzitter van de VVD, in mijn ogen, een klasbak!”

Afgelopen week trad Gertjan uit de hem zo vertrouwde VVD fractie. Gertjan was voor mij het gezicht van de VVD. Klaarblijkelijk was die dat niet meer voor zijn fractie/partijgenoten. Ik heb weet niet hoe dingen werken binnen de VVD als fractie en als partij. Maar de uitkomst van maanden praten, het uittreden van Gertjan, doet geen recht aan Gertjan en de VVD, zoals ik die dacht te kennen. Gertjan heeft meer dan genoeg kwaliteit om het ook als éénmansfractie te redden en een onderscheidenlijk gezicht te zijn in de gemeenteraad.  Voor degenen die mij aanspraken over zetelroof: Gertjan haalde 372 stemmen. Ongeveer 200 stemmen was de grens van een voorkeurszetel. Gertjan haalde dat dus ruim. Voor degenen die mij aanspraken over de (vorstelijke) vergoeding voor het voorzitterschap van een fractie waar Gertjan nu dadelijk recht op heeft: ik weet niet wat die vergoeding is voor een éénmansfractie, maar ik krijg als voorzitter van een tweemansfractie daarvoor 35,06 euro bruto per maand. Dus ook dat verhaal slaat nergens op. Gertjan verlaat de VVD fractie naar mijn inzicht omdat hem voor zijn gevoel geen recht is gedaan. Ik begrijp dat gezien wat hij al die jaren voor de VVD in Bergen op Zoom en de regio heeft betekend. 

In de gemeenteraadsvergadering waarin het City Service Punt (de fietsenstalling) door de collegepartijen werd afgeserveerd (ik schreef daar eerder over), gebeurde nog iets opmerkelijks. Het ‘opstandige’ CDA raadslid (hij stemde anders dan zijn fractiegenoten) Reinoud Krijnen werd, naar mijn interpretatie onnodig, door de voorzitter de mond gesnoerd. We hebben als gemeenteraad de afspraak dat er per fractie in het debat één persoon het woord voert. Dat is een afspraak waarbij je om democratische redenen al een vraagteken mag zetten. Alle raadsleden hebben immers wettelijk dezelfde rechten. Het is een afspraak om praktische redenen. In het eigenlijke debat hield Reinoud, ondanks zijn afwijkende mening, zich daar keurig aan. Als er gestemd gaat worden mag er een stemverklaring afgelegd worden. Die dient bij voorkeur kort en krachtig te zijn. Dat kan ook bijna altijd. Als je echter een andere mening hebt dan de fractie is het politiek van belang dat je die menig op enig moment publiekelijk mag en kan toelichten. Op zo’n moment vergt dat, zeker bij een complex onderwerp als het City Service Punt, wel iets meer dan enkele regels. Naar mijn inzicht zou dan enige coulance van de voorzitter op zijn plaats zijn. Het is dienstbaar aan de democratie als ook een minderheidsstandpunt toegelicht kan en mag worden. Ik hoop dat een volgend keer een dissident wel een kans krijgt zijn eigen standpunt toe te lichten. Een dergelijk raadslid (geheel toevallig, volgens de gemeentelijke website, lid van de fietsersbond) heeft immers dezelfde rechten als ieder ander raadslid.  En een beetje eigen wijsheid mag ik wel. 

Afgelopen week was er een vergadering van de auditcommissie. Nu is dat voor het publiek de meest oninteressante commissie. Die gaat namelijk over geld en de controle daarop. De gemeentelijke accountant is daar vaak te gast. De publieke tribune is veelal leeg. Ook nu was er geen publieke interesse. De pers komt daar dus ook nooit. Normaliter zijn de grote partijen daar trouw aanwezig. Nu ontbraken de raadsleden van de VVD en GBWP. De kleintjes waren er op de SP na allemaal. Ik vond het jammer dat de twee grote coalitie partijen ontbraken. Konden ze niet? Was de VVD in crisisberaad vanwege het opstappen van Gertjan? Kon er van de negen raadsleden en acht burgerleden van GBWP echt niemand? Of konden ze niet kiezen wie van de 17 er voldoende kwaliteiten had om deze gewichtige taak op zich te nemen? Was men bang voor belangenverstrengeling, nu de controleaanpak op de agenda stond en men bang was dat men beschuldig zou kunnen worden dat men de aanpak wilde manipuleren om de eigen wethouders te beschermen? Of vond men de mogelijke discussie over het achterblijven van de grondverkopen te pijnlijk? Wees gerust, ook zonder de VVD en GBWP konden we goed vergaderen en werden de belangen van Bergen op Zoom gediend. 

Louis van der Kallen

 


 

| GEBIEDSONTWIKKELING |  

 

Ik lees veel boeken over water en ruimtelijke ordening. Zo ook “Nederland Bovenwater” met als subtitel “praktijkboek gebiedsontwikkeling”. De schrijvers zijn Peter van Rooy, Ab van Luin en Emile Dil., utgeven in 2006 onder verantwoordelijkheid Habiforum, NIROV en VROM.

Het boek bevat twaalf praktijkprojecten, waarvan ik er met twee te maken heb gehad. Als dagelijks bestuurder/portefeuillehouder was ik nauw betrokken bij de realisering van het Ruimte voor de Rivier project Overdiepse Polder. Een project dat in nauwe samenwerking tussen bewoners en overheden is ontwikkeld en tot uitvoering is gekomen. Terugkijkend kan ik constateren dat het project op tijd en ruim binnen budget is gerealiseerd en dat de oorspronkelijk bergingsdoelen vrijwel zijn gerealiseerd. Neveneffecten zijn er ook. Recreatieve- en milieudoelstellingen zijn meegenomen en de landbouwbedrijven zijn nu ook toekomstbestendiger geworden. Kortom de samenwerking tussen burgers, bedrijven en overheden heeft gewerkt. Ik voel mij nog steeds betrokken bij de Overdiepse Polder en als ik over de A59 rij, maak ik met regelmaat een lusje om even te kijken hoe de polder er nu bijligt.

Het andere project dat in “Nederland Bovenwater” vermeld staat: de Bergse Haven roept bij mij heel andere gevoelens op. Als raadslid was ik van het begin af buitengewoon kritisch ten aanzien van de financiering van het project. Al is een plan nog zo mooi, het moet wel betaalbaar zijn. Als ik, terugkijkend de teksten uit 2006 lees, voel ik vooral walging over zoveel zelfgenoegzaamheid. “Ontwerpen als procesvaardigheid is het thema binnen het project Bergse Haven. Het ontwerp en de ontwerpers hebben inderdaad een rol van betekenis gehad in het proces, maar meer nog is Bergse Haven leerzaam vanuit het ontwerp van het proces. Dat proces is onderscheidend doordat het snelheid had en betrokkenheid en enthousiasme koesterde. Maar ook door de wijze waarop de verschillende overheden betrokken waren en worden en door de intelligente inschakeling van marktpartijen. Elke partij deed waar hij het best in was en het dynamische ontwerp van dan proces is de kunst van Bergse Haven.” De kop boven het hoofdstuk dat ging over de Bergse Haven was: “Samen Uit Samen Thuis.”

Wat was de werkelijkheid? Dat zodra het financieel uit de hand liep en de verliezen snel opliepen, niemand meer thuis was. De landelijke, noch de provinciale overheid waren niet meer beschikbaar om de verliezen, die al snel vele tientallen miljoenen bedroegen, mede te dekken. De ‘intelligent’ ingeschakelde marktpartijen maakten dankbaar gebruik van het ‘dynamische ontwerp’ om wel snel de winstgevende elementen te realiseren, maar gaven niet thuis toen de financiering uit de hand liep. De verliezen waren voor de gemeente. Van ‘samen uit, samen thuis’ was geen sprake. Achteraf bezien was het project Bergse Haven zeker geen succesproject wat in een praktijkboek gebiedsontwikkeling thuis hoort. Mijn conclusie Nederland is misschien wel ‘Bovenwater’, Bergen op Zoom financieel zeker niet!

Op de openingspagina van het boek staat een citaat van Confucius:  “Vertrouwen is het beste medicijn tegen complexiteit”. Confucius was een intelligent mens. Maar mijn werkelijkheid als Bergs raadslid heeft mij toch geleerd dat, als zaken te complex worden en de belangen te veel verweven, wantrouwen gerechtvaardigd kan zijn.

Louis van der Kallen

 


 

| ERGERNISSEN – 2 |  

 

Vorige week verscheen de eerste aflevering van onze nieuwe rubriek ‘ergernissen’. Deze week een vervolg. Dit keer de Grote Markt in het vizier. Twee observaties op zaterdag 29 september. In de middag was de filmer van het onderstaande filmpje net te laat om het hele verhaal te filmen. Een dame op de driewieler kon de obstakels op de ‘vrije baan’ niet passeren en had hulp nodig om de borden, die er notabene illegaal staan, te verplaatsen om haar recht van doorgang alsnog verzilverd te krijgen. Na haar passeren werden de borden ijlings teruggeplaatst.
Al jaren maken met name horecaondernemers met reclameborden er een potje van. De route tussen de twee terrassen (één op de stoep en één op het plein) moet vrij blijven, juist om verkeer van voetgangers, fietsers, rolstoelers, bezorgers en eventuele hulpdiensten altijd mogelijk te houden. Ook als het plein, zoals deze zaterdag, bezet is door een activiteit. Om de terrassen op het plein te beperken zitten er bronzen plaatjes tussen de stenen om precies aan te geven binnen welke grenzen het terras zich moet bevinden, zodat het ‘pad’ de vereiste breedte houdt. Houdt men zich eraan? Bijna niemand. Wordt er ooit op gecontroleerd? Ik heb het nog nooit geconstateerd, noch ooit gehoord van een hiervoor uitgeschreven bekeuring. De borden op het looppad zijn volstrekt illegaal. Soms denk ik dat ze er expres staan om de fietsers, die gebruik maken van hun recht, te hinderen en ze te ontmoedigen daar te fietsen.  

(geluid aanzetten in video)

De tweede ergernis van deze zaterdag was de aard en omvang van de ‘tent’ op de Grote Markt. Een complete verkrachting van één van de mooiste Markten van Nederland. Een toerist die een foto zou willen maken van het stadhuis in al zijn glorie en pracht moet maar terug komen op een ander tijdstip. De herrie van een barbaarse cultuuruiting, die vreemd is aan onze geschiedenis, was zo overdonderend en storend dat alle horecaondernemers aan de oostkant van de Grote Markt op deze zaterdagavond (normaal één van de beste avonden van de week) omstreeks 20.00 uur allemaal hun deuren gesloten hadden en geen dubbeltje omzet meer draaiden.
Is dat de bedoeling van een gezond horecabeleid gericht op de kwaliteit van de Grote Markt? Voor mij, en vast voor de ondernemers, een top ergernis!   

Louis van der Kallen

 

STEUN ONS DOOR DE BSD FACEBOOKPAGINA LEUK TE VINDEN