VERDORD GRAS/ (ON)BEGRIJPELIJKHEDEN VAN DEZE WEEK/ OUDERENSTEUNPUNT DE ZOOMFLAT/ VERANDERENDE TIJDEN

| jaar 5 | nummer 219 |

| 24-06-2018 | 10.00 uur |


 

| VERDORD GRAS |  

(even geluid aanzetten in video)

Louis van der Kallen laat, namens de BSD, zien hoe slecht het onderhoud van het gras is in de beeldentuin van het Markiezenhof 

 


 

| (ON)BEGRIJPELIJKHEDEN VAN DEZE WEEK |  

 

Zoet of toch zuur
Voor de verkiezingen het zoet, na de verkiezingen het zuur. Het kon voor de gemeenteraadsverkiezingen niet op. De wethouders renden van hot naar her om de ene opening of ingebruikname met hun aanwezigheid en verhalen op te fleuren. De ene aankondiging was nog niet uit het nieuws of van het volgende goede bericht werd weer kond gedaan. Na de verkiezingen bleek dat de schuld van de gemeente, ondanks de vele inkomsten uit grondverkoop, was gestegen omdat maar liefs drie keer meer was ‘geïnvesteerd’ dan was afgeschreven en afgesproken.

Opname van 12 maart 2018 (even geluid aanzetten in video)

Ook veel ander ‘goed nieuws’ van voor de verkiezingen blijkt toch iets anders. De prachtige plannen rond en in het Gouvernementsgebouw blijken toch moeilijker dan gedacht. Het is ongelooflijk, maar waar. Het blijkt een monument! Dat wist vast niemand op het stadskantoor. En parkeervoorzieningen voor 75.000 tot 100.000 gedachte bezoekers blijkt ook moeilijk in de binnenstad. Allemaal zaken waar niemand aan had gedacht. Er was ook pas 1,5 jaar over gesproken en over nagedacht. Een ‘beroepenspeelplaats’, met duizenden bezoekers. Nu blijkt dat die speelplaats er al lang is, hij staat aan Plein 13 en heet Stadskantoor. Alleen moeten sommigen nog bedenken wat hun beroep is. Fantast is het etiket wat ik er voorlopig opplak.

Maar er is meer. Voor de verkiezingen zou er snel een nieuwe containerhaven komen. Vooruitlopend werden er al huizen gebouwd, die straks een mooier uitzicht en minder geluidsoverlast zouden ervaren als de oude was verplaatst. Maar wet en regelgeving blijken (voorlopig) tussen droom en daad te staan. Ik schreef er recent een brief over.  

Voor de verkiezingen “de HAS komt!” Gejuich en applaus alom. Nu blijken er bij de HAS financiële problemen. Maar dat heeft vast geen gevolgen voor de Bergse plannen. Ik help het ze hopen. 

Dit is zomaar een greep uit het (slechte) nieuws dat uit het stadhuis kwam in de afgelopen week. Ik heb er het zuur van!

Louis van der Kallen    

 


 

| OUDERENSTEUNPUNT DE ZOOMFLAT |  

 

In BN De Stem van donderdag stond een artikel over sluiting van Steunpunt De Zoomflat. Gebruikers en vrijwilligers van het steunpunt komen in opstand, en terecht. Op aandringen van de overheid blijven ouderen zo lang mogelijk zelfstandig wonen.

Er zijn natuurlijk ook genoeg ouderen die er ook de voorkeur aan geven om zo lang mogelijk in hun vertrouwde omgeving te blijven wonen. Maar dan dient er wel aan een aantal voorwaarden voldaan te worden.

  • Goede thuiszorg, zoals verpleging en verzorging en voldoende huishoudelijke ondersteuning.
  • Een plaats in de buurt waar men elkaar kan ontmoeten om vereenzaming en sociale isolatie te voorkomen.

Dat laatste, een mogelijkheid elkaar te ontmoeten, maakt ook nadrukkelijk onderdeel uit van de WMO. De laatste jaren is er al fors bezuinigd op de wijkaccommodaties door het vorige college onder aanvoering van GBWP. Wijkcentrum De Korenaere is ternauwernood ontsnapt aan sluiting maar voor hoe lang nog?

Steeds meer ouderen lopen de kans getroffen te worden door de ziekte Altzheimer, waardoor de kans groot is dat deze groep zelfstandig wonende inwoners, zonder dat anderen dat in de gaten hebben, bij nacht en ontij over straat gaan zwerven: de nieuwe verwarde personen. Met een vaste plek in de nabijheid van hun woning, waar ze anderen kunnen ontmoeten, waarbij men elkaar in de gaten kan houden en naar elkaar omzien, is deze kans vele malen kleiner.

Wethouder Harijgens houdt vast aan sluiting van ouderensteunpunten De Zoomflat, Elsenborch en Plejadenlaan. Hij is er daarbij van overtuigd dat verplaatsing naar wijkgebouwen op een goede manier gebeurt. Maar naar welke wijkgebouwen? Er zijn er nog een paar open die ook nog eens overvol zijn. Waarop is deze overtuiging van deze wethouder eigenlijk gebaseerd? Heeft hij hier zelf terdege onderzoek naar gedaan of wordt hij gedwongen het sociaal beleid van zijn voorgangers blindelings te geloven en uit te voeren? Als dat zo is, betaalt Groen Links een hoge prijs voor het pluche van de wethouderszetel.

Het doet mij denken aan het verhaal van de drie apen en een banaan. In een kooi met twee apen wordt een banaan gehangen. Zodra één van de apen de banaan wil pakken, wordt er een flinke bak water over de kooi uitgestort. Als er een derde aap in de kooi komt en probeert de banaan te pakken, wordt hij door de twee andere apen op forse wijze belemmerd om naar de banaan te klimmen. De derde aap laat het erbij, zonder te weten waarom hij die lekkere banaan  niet zou mogen bemachtigen.

Gelukkig zijn er ook andere geluiden te horen van o.a. Ton Ringersma van woningcorporatie Stadlander. Hij ziet als mens en als deelnemer aan de samenleving wel degelijk de noodzaak van het behouden van de steunpunten.

Het is te hopen dat wethouder Harijgens snel weer mens wordt en de werkelijkheid voor de noden in onze samenleving weer ziet, anders heeft deelname van Groen Links aan dit centrum-rechtse college van B&W geen enkele toegevoegde waarde, in tegendeel!

Piet van den Kieboom

 


 

| VERANDERENDE TIJDEN |  

 

Normaal schrijf ik nooit over de auditcommissie, de meest saaie commissie van de gemeenteraad. Waarom saai? Die commissie adviseert de gemeenteraad over de financiële paragraaf van een gemeentelijk voorstel. Dat gaat dan niet over de inhoud van het voorstel maar over of en hoe de financiële informatie in dat raadsvoorstel beter zou kunnen. Dat was tot nu toe altijd unaniem. Want wie is nu tegen meer informatieve financiële informatie? De voorzitter (van Lijst Linssen) van die commissie probeerde altijd en ook nu het advies zo te formuleren dat niemand er aanstoot aan zou kunnen nemen.

Bij het raadsvoorstel over De Schelp ging het echter anders. De vertegenwoordigers van alle fracties, op één na, gaven aan het op prijs te stellen als de kwalitatief aangeduide tien risico’s kwantitatief wat meer geduid zouden worden. Voor het eerst maakte ik het mee dat in de jarenlange traditie van de auditcommissie één lid (van GBWP) aangaf het daar niet mee eens te zijn. Het was niet omdat het een nieuw raadslid was, die nog niet wist wat in deze normaal saaie commissie gebruikelijk is. Het was politiek! Zijn stelling: “het draagt niets bij”. Of was het gewoon angst dat meer informatie voor de gemeenteraad meer onzekerheid zou kunnen betekenen voor het college?

Het is niet zo dat er in de Auditcommissie niet ‘gebromd’ wordt. Ik doe dat regelmatig. Nu bromde ik over de door het college voorgestelde veranderingen in de opzet van de begroting en commissies. Na iedere wijziging in de portefeuilleverdeling (binnen het college) wordt de programma-indeling in de begroting, en later de jaarrekening, gewijzigd. Dat is handig voor het college. Minder handig voor een raadslid als ik, die graag meerdere jaren wil vergelijken. Ook vind ik het onhandig dat iedere gemeente zijn eigen programma-indeling maakt. Ik vergelijk graag gemeenten onderling. Van benchmarken kan je namelijk veel leren. Na het ‘brommen’ accepteer ik echter altijd de door de voorzitter geformuleerde adviezen aan de gemeenteraad. Ik weet uit ervaring dat ‘brommen’ in deze, tot op heden, a-politieke commissie op termijn wel helpt. Als ook deze commissie politiek wordt, gaat het meedenken in de vorm van even ‘brommen’ snel over en wordt het werken aan de kwaliteit van de financiële informatie in raadsstukken ook de macht van het getal, vertegenwoordigd door de coalitiepartijen. Dan wordt van elkaar leren aan de ovale tafel in de oude collegekamer een stuk moeilijker.

Louis van der Kallen

STEUN ONS DOOR DE BSD FACEBOOKPAGINA LEUK TE VINDEN